دیانابول (متاندروستنولون): راهنمای جامع عوارض و خطرات ۲۰۲۵

ساختار شیمیایی و فارماکوکینتیک

دیانابول (متاندروستنولون) یک مشتق سنتتیک از تستوسترون است که به صورت خوراکی مصرف می‌شود. این ماده دارای تغییری شیمیایی در موقعیت کربن ۱۷ (C17-alpha alkylation یا آلکیلاسیون آلفا-۱۷) است که به آن اجازه می‌دهد از هضم در معده جان سالم به در ببرد و وارد جریان خون شود. نیمه‌عمر دیانابول بسیار کوتاه است - تنها ۳ تا ۶ ساعت - به همین دلیل کاربران معمولاً دوز روزانه را به چند قسمت تقسیم می‌کنند تا سطح خون ثابت بماند.

مکانیسم اثر بیولوژیکی

دیانابول با اتصال به گیرنده‌های آندروژن (یعنی قفل‌های مخصوص در سلول‌های عضلانی) عمل می‌کند و باعث افزایش سنتز پروتئین (ساخت پروتئین جدید در عضلات) و احتفاظ نیتروژن (نگه‌داری عنصر ضروری برای رشد عضله) می‌شود. این ماده همچنین فرآیند گلیکوژنولیز (تبدیل گلیکوژن به انرژی) را تقویت می‌کند که منجر به افزایش انرژی در تمرینات سنگین می‌شود.

نسبت آنابولیک به آندروژنیک دیانابول حدود ۹۰-۲۱۰ به ۴۰-۶۰ است، یعنی اثر عضله‌سازی آن ۲ تا ۳ برابر بیشتر از اثرات مردانه‌سازی است. با این حال، دیانابول به استروژن (هورمون زنانه) تبدیل می‌شود که باعث احتباس آب و عوارض استروژنیک می‌شود.

کاربردهای بالینی تاریخی

درمان سوختگی و پوکی استخوان: دیانابول در ابتدا برای درمان قربانیان سوختگی، سالمندان و افراد مبتلا به پوکی استخوان و کوتاهی قد ناشی از نارسایی هیپوفیز تجویز می‌شد. در سال ۱۹۶۵، FDA استفاده آن را برای پوکی استخوان پس از یائسگی و کوتاهی قد تأیید کرد.

متوقف شدن استفاده پزشکی: تحت فشار FDA و به دنبال قانون Kefauver-Harris در دهه ۱۹۶۰، CIBA مجبور شد مستندات بیشتری برای کاربردهای پزشکی ارائه دهد. در نهایت، دیانابول در سال ۱۹۸۳ از بازار آمریکا خارج شد و تولید عمومی آن در ۱۹۸۵ به طور کامل متوقف شد. امروزه در آمریکا برای هیچ کاربرد پزشکی تجویز نمی‌شود، اگرچه در برخی کشورها همچنان برای شرایط خاص استفاده می‌شود.

اثرات عملکردی (غیرپزشکی)

افزایش سریع توده عضلانی: دیانابول برای توانایی سریع در افزایش حجم عضلانی مشهور است. کاربران معمولاً گزارش افزایش ۵ تا ۱۰ کیلوگرم وزن در چرخه‌های ۴ تا ۶ هفته‌ای را می‌دهند، اگرچه بخشی از این وزن به دلیل احتباس آب است. مطالعات نشان می‌دهند که دیانابول به طور قابل‌توجهی وزن بدن و توده عضلانی را از طریق احتفاظ نیتروژن و تعادل پروتئینی مثبت افزایش می‌دهد.

افزایش قدرت و توان: دیانابول سنتز فسفوکراتین (ماده‌ای که انرژی فوری برای عضلات تأمین می‌کند) و ذخیره ATP (سوخت اصلی سلول‌ها) را افزایش می‌دهد. این باعث می‌شود ورزشکاران بتوانند وزنه‌های سنگین‌تری بزنند و حجم تمرین بیشتری داشته باشند - عواملی که برای رشد عضله ضروری هستند.

بهبود سریع ریکاوری: با افزایش سنتز پروتئین و احتفاظ نیتروژن، دیانابول زمان بازیابی عضلات پس از تمرینات سخت را کاهش می‌دهد، که به کاربران اجازه می‌دهد بیشتر و سخت‌تر تمرین کنند.

افزایش تولید گلبول‌های قرمز: دیانابول تولید گلبول‌های قرمز خون را افزایش می‌دهد که باعث بهبود انتقال اکسیژن به عضلات و افزایش استقامت می‌شود.

سمیت کبدی شدید (هپاتوتوکسیسیتی)

مکانیسم آسیب کبدی: دیانابول به دلیل تغییر C17-alpha alkylation، یکی از سمی‌ترین استروئیدها برای کبد است. این تغییر شیمیایی به دارو اجازه می‌دهد از هضم معده جان سالم به در ببرد، اما کبد را مجبور می‌کند برای متابولیسم آن بسیار سخت کار کند.

• افزایش آنزیم‌های کبدی: حتی در دوزهای کم، دیانابول باعث افزایش آنزیم‌های کبدی (ALT و AST) می‌شود که نشان‌دهنده فشار یا آسیب کبدی است
• کلستاز (انسداد جریان صفرا): دیانابول می‌تواند باعث کاهش یا انسداد جریان صفرا از کبد شود که منجر به زردی (پوست و چشمان زرد)، ادرار تیره و آسیب کبدی می‌شود
• آسیب سلول‌های کبدی: استفاده طولانی‌مدت می‌تواند منجر به آسیب واقعی سلول‌های کبدی (hepatocellular damage) شود که ممکن است به فیبروز کبدی (اسکار کبد)، سیروز یا حتی سرطان کبد منجر شود
• پلیوسیس هپاتیس: تشکیل کیست‌های پر از خون در کبد - یک عارضه نادر اما خطرناک که می‌تواند منجر به پارگی کبد و خونریزی داخلی شود
• تومورهای کبدی: استفاده طولانی‌مدت با افزایش ریسک آدنوم کبدی (تومور خوش‌خیم) و کارسینوم هپاتوسلولار (سرطان کبد) همراه است

مطالعات نشان داده‌اند که حتی چرخه‌های کوتاه ۴-۶ هفته‌ای می‌توانند فشار کبدی موقتی ایجاد کنند، به‌ویژه در افرادی که مصرف الکل بالا یا مشکلات کبدی قبلی دارند.

عوارض قلبی-عروقی شدید

• اختلالات لیپیدی خطرناک: دیانابول به طور شدید HDL (کلسترول خوب که شریان‌ها را تمیز می‌کند) را کاهش و LDL (کلسترول بد که شریان‌ها را مسدود می‌کند) را افزایش می‌دهد. این اختلال در تعادل چربی‌ها باعث تجمع پلاک در شریان‌ها (آترواسکلروز) و افزایش ریسک حمله قلبی و سکته مغزی می‌شود
• فشار خون بالا: دیانابول فشار خون را افزایش می‌دهد که فشار اضافی بر سیستم قلبی-عروقی وارد می‌کند و ریسک بیماری قلبی و سکته را بالا می‌برد
• هیپرتروفی بطن چپ: مطالعات روی کاربران استروئید نشان داده‌اند که AASها می‌توانند باعث ضخیم شدن عضله قلب (بطن چپ) شوند که می‌تواند به نارسایی احتقانی قلب منجر شود
• کاردیومیوپاتی ناشی از استروئید: استفاده طولانی‌مدت از دیانابول و سایر AASها با کاردیومیوپاتی اتساعی (dilated cardiomyopathy) همراه است - وضعیتی که در آن قلب نمی‌تواند به‌طور مؤثر خون پمپاژ کند و اغلب غیرقابل‌برگشت است
• افزایش ریسک لخته شدن خون: دیانابول می‌تواند ریسک تشکیل لخته خون را افزایش دهد که منجر به ترومبوز ورید عمقی (DVT) و آمبولی ریه می‌شود
• آریتمی و مرگ ناگهانی قلبی: شش مطالعه دیانابول را به آریتمی‌های بالقوه کشنده مرتبط دانسته‌اند و ارتباط آن با مرگ ناگهانی قلبی را نشان داده‌اند

سرکوب شدید محور هورمونی (HPTA Suppression)

• سرکوب کامل تستوسترون طبیعی: دیانابول تولید طبیعی تستوسترون را به‌طور کامل متوقف می‌کند. وقتی بدن سطح بالایی از هورمون مصنوعی را تشخیص می‌دهد، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد (HPTA) - سیستمی که تولید تستوسترون را تنظیم می‌کند - خاموش می‌شود
• آتروفی بیضه‌ها: عدم تحریک از هیپوفیز باعث کوچک شدن بیضه‌ها می‌شود
• بازیابی طولانی و ناقص: حتی با درمان پس از چرخه (PCT)، بازیابی کامل تستوسترون ممکن است ۳ تا ۶ ماه طول بکشد و در بسیاری از موارد ناقص باقی می‌ماند
• هیپوگنادیسم طولانی‌مدت: در برخی موارد، عملکرد تستوسترون ممکن است هرگز به‌طور کامل بازگردد و به درمان جایگزینی تستوسترون مادام‌العمر نیاز باشد
• علائم تستوسترون پایین: خستگی شدید، کاهش میل جنسی، اختلال نعوظ، افسردگی، کاهش توده عضلانی، افزایش چربی بدن و ناباروری

عوارض استروژنیک

دیانابول از طریق آنزیم آروماتاز به استروژن تبدیل می‌شود که باعث:

• ژنیکوماستی (رشد پستان در مردان): تحریک بافت پستانی توسط استروژن منجر به رشد دردناک یا قابل‌مشاهده پستان می‌شود که اغلب نیاز به جراحی برای برداشتن دارد
• احتباس آب شدید: استروژن باعث نگه‌داری سدیم و آب در بدن می‌شود که منجر به متورم شدن، افزایش حجم خون و فشار خون بالا می‌شود
• افزایش چربی زیر پوستی: استروژن بالا می‌تواند منجر به ذخیره چربی شود، به‌ویژه در ناحیه شکم و پستان

عوارض روانی و رفتاری

بررسی سیستماتیک ۳۷ مطالعه بالینی استفاده از استروئید آنابولیک را به اختلالات خلقی و اضطراب در افراد مستعد تحت قرار گرفتن طولانی‌مدت مرتبط دانست:

• پرخاشگری و خشونت: "خشم استروئیدی" - افزایش قابل‌توجه پرخاشگری، تحریک‌پذیری و رفتار خشونت‌آمیز
• تغییرات خلقی: نوسانات شدید خلق، مانیا و هیپومانیا
• افسردگی: به‌ویژه پس از قطع مصرف هنگام سقوط سطح هورمون‌ها
• اضطراب و حملات پانیک: افزایش اضطراب و حملات پانیک
• وابستگی روانی: برخی کاربران وابستگی روانی به دیانابول ایجاد می‌کنند

عوارض پوستی و آندروژنیک

• آکنه شدید: دیانابول فعالیت آندروژنیک (مردانه‌سازی) را در پوست افزایش می‌دهد که تولید چربی پوست (سبوم) را تقویت می‌کند و منافذ را مسدود می‌کند، منجر به آکنه شدید در صورت، سینه و پشت
• ریزش مو و طاسی: در افراد دارای استعداد ژنتیکی برای طاسی الگوی مردانه، دیانابول ریزش مو و کوچک شدن فولیکول‌های مو را تسریع می‌کند
• پوست چرب: افزایش تولید چربی پوست

عوارض خطرناک در زنان (ویریلیزاسیون)

دیانابول برای زنان به شدت منع می‌شود زیرا حتی در دوزهای پایین می‌تواند باعث تغییرات مردانه‌سازی غیرقابل‌برگشت شود:

• عمیق شدن صدا (اغلب دائمی)
• رشد موهای صورت و بدن
• بزرگ شدن کلیتوریس
• اختلالات قاعدگی یا قطع کامل قاعدگی
• کاهش اندازه سینه
• تغییرات ساختار صورت و فک

عوارض دیگر

• آسیب کلیوی: فشار اضافی روی کلیه‌ها از رژیم‌های پروتئین بالا و توده عضلانی اضافی می‌تواند با استفاده از دیانابول تشدید شود و منجر به عوارض کلیوی شود
• اختلالات خواب: بی‌خوابی و اختلالات الگوی خواب
• افزایش PSA و بزرگی پروستات: ریسک مشکلات پروستات از جمله هیپرتروفی خوش‌خیم پروستات (BPH)

استراتژی‌های کاهش ریسک (با محدودیت‌ها)

۱. محافظت کبدی (محدود اثربخش)

• NAC (N-Acetyl Cysteine): ۱۲۰۰-۱۸۰۰ میلی‌گرم روزانه - افزایش گلوتاتیون (آنتی‌اکسیدان اصلی کبد)
• TUDCA (Tauroursodeoxycholic Acid): ۵۰۰-۱۰۰۰ میلی‌گرم روزانه - جلوگیری از مرگ سلول‌های کبدی و کمک به جریان صفرا
• Milk Thistle (خار مریم): ۴۰۰-۸۰۰ میلی‌گرم روزانه (استاندارد ۸۰٪ سیلیمارین) - حمایت از بازسازی کبد
• اجتناب کامل از الکل: الکل و دیانابول ترکیبی کشنده برای کبد است

توجه: مطالعات نشان می‌دهند این مکمل‌ها اثر محدودی در برابر سمیت شدید C17-alpha alkylation دیانابول دارند.

۲. کنترل استروژن (مهارکننده‌های آروماتاز)

برای جلوگیری از ژنیکوماستی و احتباس آب، از ابتدای چرخه باید از مهارکننده‌های آروماتاز (AI) استفاده شود:

• Aromasin (Exemestane): ۱۲.۵ میلی‌گرم یک روز در میان - AI خودکشی که بازگشت استروژن ندارد
• Arimidex (Anastrozole): ۰.۵ میلی‌گرم یک روز در میان - باید با دقت دوز شود

هشدار: استفاده بیش از حد از AI می‌تواند استروژن را به سطح خطرناک پایین بیاورد که باعث درد مفاصل، خستگی و کاهش رشد عضله می‌شود. نیاز به آزمایش خون منظم دارد.

۳. حمایت قلبی-عروقی

• امگا-۳ (Fish Oil): ۳-۴ گرم EPA+DHA روزانه - کمک به لیپیدها
• Coenzyme Q10: ۲۰۰-۳۰۰ میلی‌گرم روزانه - حمایت از قلب
• کنترل فشار خون: نیاز به مانیتورینگ روزانه؛ اگر فشار خون بالا رفت، باید فوراً چرخه قطع شود
• رژیم غذایی قلب-سالم: اجتناب از نمک زیاد، غذاهای فرآوری‌شده و چربی‌های اشباع

۴. محدودیت دوز و مدت

• حداکثر مدت چرخه: ۴-۶ هفته (هرگز بیش از ۸ هفته)
• دوز پایین‌تر: ۱۵-۳۰ میلی‌گرم روزانه (دوزهای بالاتر ریسک را به‌طور تصاعدی افزایش می‌دهند)
• فاصله بین چرخه‌ها: حداقل به اندازه طول چرخه + PCT (یعنی ۴-۶ ماه بین چرخه‌ها)

۵. مانیتورینگ پزشکی ضروری

آزمایش‌های خون منظم قبل، حین و بعد از چرخه:

• آنزیم‌های کبدی (ALT، AST، GGT، Bilirubin)
• پروفایل لیپیدی کامل (HDL، LDL، تری‌گلیسیرید)
• پنل هورمونی (تستوسترون کل و آزاد، استرادیول، LH، FSH)
• فشار خون روزانه

۶. آب‌رسانی و تغذیه

• هیدراتاسیون: حداقل ۳-۴ لیتر آب روزانه - کمک به عملکرد کبد و کلیه
• پروتئین باکیفیت: ۱.۶-۲.۲ گرم به ازای هر کیلوگرم از منابع ارگانیک
• سبزیجات کرسیفر: بروکلی، کلم بروکسل - حاوی DIM برای متابولیسم استروژن
• محدود کردن سدیم: کاهش احتباس آب و فشار خون

دوزهای تاریخی پزشکی

قبل از توقف استفاده پزشکی: دوزهای پزشکی دیانابول برای شرایط مشروع (مانند پوکی استخوان) بسیار پایین‌تر از دوزهای سوءمصرف بود - معمولاً ۵ تا ۱۵ میلی‌گرم در روز. امروزه دیانابول در ایالات متحده برای هیچ کاربرد پزشکی تجویز نمی‌شود.

دوزهای سوءمصرف (غیرپزشکی) - صرفاً آموزشی

توجه: این دوزها در سوءاستفاده گزارش شده‌اند و به‌شدت توصیه نمی‌شوند:

• مبتدیان: ۱۵-۳۰ میلی‌گرم روزانه برای ۴-۶ هفته
• متوسط: ۳۰-۵۰ میلی‌گرم روزانه برای ۴-۶ هفته
• پیشرفته (بسیار خطرناک): تا ۸۰ میلی‌گرم روزانه - دوزهای بالاتر خطر آسیب کبدی و قلبی را به‌طور تصاعدی افزایش می‌دهند

نحوه مصرف: به دلیل نیمه‌عمر کوتاه (۳-۶ ساعت)، کاربران معمولاً دوز روزانه را به ۲-۳ قسمت تقسیم می‌کنند تا سطوح خون ثابت بماند. با این حال، این روش نمی‌تواند از سمیت کبدی جلوگیری کند.

مدت چرخه: چرخه‌های دیانابول معمولاً ۴ تا ۶ هفته است. استفاده بیش از ۶ هفته ریسک آسیب شدید کبدی را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد. هیچ‌گاه نباید بیش از ۸ هفته استفاده شود.

درمان پس از چرخه (PCT) - یافته‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵

اهمیت حیاتی PCT: پس از چرخه دیانابول، تولید طبیعی تستوسترون به‌طور کامل متوقف شده است. بدون PCT، بدن در وضعیت هیپوگنادیسم (تستوسترون بسیار پایین) باقی می‌ماند که می‌تواند هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه یابد و منجر به از دست دادن عضلات، افزایش چربی، افسردگی شدید، اختلال نعوظ و مشکلات سلامتی دیگر شود.

زمان‌بندی شروع PCT: به دلیل نیمه‌عمر کوتاه دیانابول (۳-۶ ساعت)، PCT باید ۳ تا ۵ روز پس از آخرین دوز شروع شود - به محض اینکه ماده از سیستم پاک شد.

داروهای اصلی PCT (SERMs):

• نولوادکس (تاموکسیفن): یک SERM (تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده استروژن) که با مسدود کردن گیرنده‌های استروژن در هیپوتالاموس، سیگنال می‌دهد تا تولید LH و FSH افزایش یابد، که به نوبه خود تولید تستوسترون را تحریک می‌کند
  • هفته ۱-۲: ۴۰ میلی‌گرم روزانه
  • هفته ۳-۴: ۲۰ میلی‌گرم روزانه
• کلومید (کلومیفن سیترات): SERM قوی‌تر که همان مکانیسم را دارد اما سریع‌تر عمل می‌کند
  • هفته ۱-۲: ۵۰-۱۰۰ میلی‌گرم روزانه
  • هفته ۳-۴: ۲۵-۵۰ میلی‌گرم روزانه

پروتکل ترکیبی (رایج‌ترین): بسیاری از کاربران نولوادکس و کلومید را با هم ترکیب می‌کنند برای بازیابی سریع‌تر:

• هفته ۱-۲: نولوادکس ۴۰ میلی‌گرم + کلومید ۵۰ میلی‌گرم روزانه
• هفته ۳-۴: نولوادکس ۲۰ میلی‌گرم + کلومید ۲۵ میلی‌گرم روزانه

hCG (اختیاری، برای چرخه‌های استک‌شده): Human Chorionic Gonadotropin (هورمون تحریک‌کننده انسانی) می‌تواند قبل از SERMها استفاده شود تا بیضه‌ها را مستقیماً تحریک کند. اگرچه برای چرخه‌های تک دیانابول معمولاً لازم نیست، اما در چرخه‌های سنگین‌تر یا طولانی‌تر مفید است.

مکمل‌های پشتیبان طبیعی در طول PCT:

• محافظت کبدی: Milk Thistle، NAC، TUDCA
• پشتیبانی تستوسترون: D-Aspartic Acid، Zinc، Magnesium، Vitamin D3
• کنترل کورتیزول: Phosphatidylserine، Acetyl-L-Carnitine
• بهبود خواب: ZMA، Melatonin

محدودیت‌های واقعی PCT: مطالعات ۲۰۲۳-۲۰۲۵ نشان می‌دهند که:

• ۹۵.۱٪ کسانی که استروئید را قطع می‌کنند حداقل یک علامت ترک را تجربه می‌کنند
• بازیابی کامل تستوسترون می‌تواند ۳-۶ ماه طول بکشد حتی با PCT
• در برخی موارد، عملکرد هورمونی هرگز به‌طور کامل بازنمی‌گردد
• PCT نمی‌تواند از آسیب کبدی یا قلبی که قبلاً رخ داده جلوگیری کند

خطرات داروهای PCT از بازار سیاه

مطالعه ۲۰۲۵ نشان داد که ۱۰.۵٪ محصولات توقیف‌شده از بازار سیاه، داروهای PCT بودند و بسیاری جعلی، آلوده یا دارای دوز نادرست بودند. استفاده از داروهای PCT غیرمجاز می‌تواند خطرناک‌تر از عدم استفاده از PCT باشد.

اصول استکینگ دیانابول

دیانابول به ندرت به تنهایی استفاده می‌شود. به دلیل نیمه‌عمر کوتاه و قدرت بالا، معمولاً به‌عنوان "کیک‌استارتر" (شروع‌کننده سریع) در ابتدای چرخه‌های بلندمدت استفاده می‌شود تا نتایج فوری ارائه دهد در حالی که استروئیدهای تزریقی با اثر آهسته‌تر شروع به کار می‌کنند.

استک‌های رایج حجم (Bulking)

• دیانابول + تستوسترون (پایه استاندارد):
  • هفته ۱-۴: دیانابول ۳۰-۵۰ میلی‌گرم روزانه (کیک‌استارت)
  • هفته ۱-۱۲: تستوسترون انانتات یا سیپیونات ۵۰۰ میلی‌گرم هفتگی
  • این رایج‌ترین استک است - تستوسترون به‌عنوان "پایه" برای جلوگیری از سرکوب کامل libido عمل می‌کند
• دیانابول + تستوسترون + دکا (استک کلاسیک حجم):
  • هفته ۱-۶: دیانابول ۳۰ میلی‌گرم روزانه
  • هفته ۱-۱۲: تستوسترون ۵۰۰ میلی‌گرم هفتگی
  • هفته ۱-۱۲: دکا (ناندرولون) ۴۰۰ میلی‌گرم هفتگی
  • هشدار: این استک بسیار سنگین است و خطرات را به‌طور تصاعدی افزایش می‌دهد
• دیانابول + آنادرول (خطرناک‌ترین استک): ترکیب دو استروئید خوراکی قوی - به شدت توصیه نمی‌شود زیرا سمیت کبدی دوبرابر، احتباس آب شدید و فشار خون خطرناک ایجاد می‌کند

داروهای پشتیبان ضروری در استک‌های دیانابول

• مهارکننده‌های آروماتاز (AI): مانند Arimidex یا Aromasin برای کنترل تبدیل استروژن و جلوگیری از ژنیکوماستی
• محافظت کبدی: NAC، TUDCA، Milk Thistle (اگرچه اثربخشی محدود در برابر سمیت شدید دیانابول دارند)
• کنترل فشار خون: Cardarine، Telmisartan یا سایر داروهای کنترل فشار
• کنترل لیپید: مکمل‌های امگا-۳، Niacin

چرا استکینگ خطرناک‌تر است

• ترکیب چند استروئید خطرات را به‌صورت تصاعدی افزایش می‌دهد (نه فقط جمع بلکه ضرب)
• سمیت کبدی ترکیبی هنگام استفاده از چند استروئید خوراکی
• تداخلات دارویی غیرقابل‌پیش‌بینی
• سرکوب شدیدتر HPTA و بازیابی دشوارتر
• افزایش چندبرابری ریسک کاردیومیوپاتی و مرگ ناگهانی قلبی

مقالات مرتبطی که میبایست مطالعه شود

• آنادرول-۵۰ (اکسی‌متولون): بررسی جامع عوارض و خطرات - آنادرول-۵۰ (اکسی‌متولون) یکی از قدرتمندترین استروئیدهای آنابولیک خوراکی است که در سال ۱۹۵۹ توسط شرکت Syntex معرفی شد. این ماده در ابتدا برای درمان کم‌خونی و بیماری‌های تحلیل عضلانی توسعه یافت و هنوز در برخی کشورها برای اهداف پزشکی محدود تجویز می‌شود.
• پروویرون (مسترولون): راهنمای جامع استروئید DHT برای بدنسازان پروویرون (Proviron) با نام علمی مسترولون (Mesterolone) یکی از قدیمی‌ترین استروئیدهای آندروژنیک است که از دهه ۱۹۶۰ میلادی توسط شرکت Schering تولید شد. این ماده یک مشتق خوراکی از دی‌هیدروتستوسترون (DHT) است که به‌طور عمده برای درمان کمبود تستوسترون و ناباروری مردان استفاده می‌شود.
• متاندرن (متیل‌تستوسترون): راهنمای جامع خرید، مصرف و عوارض - متاندرن (Metandren) نام تجاری متیل‌تستوسترون (Methyltestosterone) است - یکی از قدیمی‌ترین استروئیدهای آنابولیک-آندروژنیک (AAS) خوراکی که در دهه ۱۹۳۰ میلادی ساخته شد و اولین استروئید آنابولیک با اثربخشی خوراکی بود.
• وینسترول (استانوزولول): راهنمای جامع ۲۰۲۵ - عوارض، دوز و خطرات - وینسترول (استانوزولول) یکی از معروف‌ترین استروئیدها برای لاغری و تعریف عضلانی است که در سال ۱۹۶۲ ساخته شد. این ماده به خاطر توانایی خاصش در حفظ عضله، برجسته کردن رگ‌ها و ایجاد بدنی سخت و تعریف‌شده بدون پف کردن و نگه داشتن آب شهرت دارد.

مکمل‌های قانونی و ایمن

• راهنمای جامع کراتین مونوهیدرات - موثرترین مکمل قانونی برای افزایش قدرت و حجم عضلانی
• راهنمای مصرف پروتئین وی - بهترین منبع پروتئین برای بازیابی و رشد عضلانی