تهران
از همه نظر دانشگاه ضعیف و افتضاحیه اکثر اساتید از نظر علمی ضعیفن. اساتید پیر و فرتوت با مغزهای منجمد یا اساتید خیلی جوان و خام در خوشبینانه ترین حالت 10 تا 20 درصد اساتید به لحاظ علمی قابل قبولن متأسفانه جا و محل دانشگاه خیلی بد و پرته خیلیا از غرب یا جنوب تهران یا حتی کرج میان اینجا عمر و وقتشون تو راهها تلف میشه متأسفانه نخواستن یه خوابگاه یا هتل برای دانشجویان درست کنه عمر و وقتتون رو تو دانشگاههای ایران (به خصوص دانشگاه آزاد) تلف نکنید. یه مدرک بی ارزش بهتون میدن ... آخرش یا تو تاکسی اینترنتی باید کار کنید یا مهدکودک اگه میشد 0 ستاره میدادم. تنها نکته مثبت واحد تهران شمال ، سالن ورزشی قابل قبولیه که ساختن. که البته همین سالن ورزشی هم آنچنان در دسترس دانشجوها نیست خیلی از واحدهای دانشگاه آزاد همین سالن ورزشی رو هم ندارن
من دانشآموختهی کارشناسی مهندسی صنایع از دانشگاه آزاد تهران شمال هستم و در کل تجربهام از این دانشگاه خوب بوده. خوشبختانه بیشتر اساتید واقعاً کاربلد، دلسوز و قابل اعتماد هستن و تعداد اساتید متوسط نسبت به خوبها کمتره، که واقعاً جای شکر داره. از طرفی، باشگاه پژوهشگران و دفتر ارتباط با صنعت هم خیلی خوب و فعال کار میکنن و اگر دانشجو واقعاً پیگیر باشه، حسابی کمکش میکنن. توی دانشگاه هم معمولاً مراسمها و برنامههای مختلف برگزار میشه و فضای نسبتاً پویا و زندهای داره. البته بعضی از کادر اداری یه مقدار کمحوصلهان، ولی با همهی اینها، در مجموع دانشگاه جای خوبیه و میشه روش حساب کرد.
دانشگاه آزاد واحد تهران شمال یکی از واحدهای قدیمی و شناختهشدهی دانشگاه آزاده که دسترسی خوبی در شمال تهران داره. فضای آموزشی نسبتاً مناسبه و بعضی دانشکدهها و ساختمانها از نظر امکانات قابل قبول هستن. تنوع رشتهها زیاده و برای خیلی از دانشجوها گزینهی در دسترسی محسوب میشه. محیط اطراف دانشگاه زندهست و به امکانات شهری نزدیکه. البته شلوغی و ترافیک اطراف گاهی آزاردهندهست، اما در مجموع برای تحصیل در مقطع دانشگاهی انتخاب قابل قبولی به حساب میاد.
اساتید دانشگاه اکثرا خوب هستن ، اما رفتار بد حراست متاسفانه مثل همه دانشگاه ها هر روز به چشم میخوره میط دانشگاه هم خوبه
از کلیه دوستانی که این متن رو میخوانند التماس می کنم قدر وقت با ارزش خودتون رو بدونید. سیستم آموزشی ما توسط استعمار از اویل دهه ۴۰ طرح ریزی شده و جوری ساختار یافته که فقط به شما مدرک بدهند نه مهارت. در حالیکه محیط بیرون از شما دانش و مهارت میخواهد. دقیقا از روز اولی که وارد دانشگاه شدید هر روز این متن رو به خودتون یادآوری کنید. تا بعد از ۴ سال که مدرک کارشناسی گرفتید کاسه چکنم چکنم دستتون نگیرید و نگید چرا هیچ جا کار پیدا نمیشه. شما در این ۴ سال برای ۴۰ سال آینده زندگی تون فرصت برنامه ریزی دارید. دانشگاه به شما کار نخواهد داد و فقط یک مدرک به شما می دهد. دانشگاه فرصت جدیدی برای بهتر دیدن محیط پیرامون به شما میده. توقع نداشته باشید با دروسی که توی دانشگاه میخوانید شما به مهارت جدیدی دست پیدا کنید. ای کاش در دانشگاه های ما فقط دروس تئوری ارائه نمی شد و بخشی از زمان به آموزش مهارت های تخصصی اختصاص داده می شد. دانشجوها وقتی فارغ التحصیل میشن و چندسال از عمر شون رو هدر دادن متوجه میشن هیچ کاری بلد نیستند و فقط یک مدرک بی ارزش گرفتن. پس بهتره در دوره تحصیل برن مهارت های تخصصی رو ببینند و سعی کن توی یک شرکت مشغول بکار بشن حتی رایگان تا با محیط کسب و کار آشنا بشن و کار یاد بگیرن. از همه دانشجوها تقاضا دارم بهترین دوره زندگی تون رو در دانشگاه تلف نکنید و حتما یک مهارت یاد بگیرید. اگر طی چهارسال تحصیل دوره لیسانس با یک مهارت آشنا بشید یا توی یک شرکت رایگان کار کنید بعد متوجه میشید چرا اکثر فارغ التحصیلان بیکار هستند. همچنین توصیه می کنم زبان انگلیسی تون رو قوی کنید. به قول داییم خدا بیامرز دانشگاه به شما مدرک جهالت میده و شما رو متوهم میکنه. امروز که این متن رو به روز رسانی کردم ۱۲ اردیبهشت هست. از همین جا به دکتر حمید اسماعیلی استاد و سرورم روز معلم رو تبریک میگم. واقعا ایشون یک شخصیت فرهیخته و دانشمند در حوزه مهندسی صنایع هستند.