تستوسترون انانتات

تستوسترون انانتات یکی از رایج‏ترین تستوسترون ‏های مورد استفاده برای درمان کمبود تستوسترون است. همچنین استفاده از این ماده در دوره‏ های حجم عضلانی خیلی محبوب است. این استروئید، یکی از ارزان‏ترین استروئیدهای آنابولیک موجود در بازار است که سازگاری بسیار بالایی با بدن دارد و اکثر اشخاص بزرگسال می‏توانند از آن استفاده کنند. این ماده در مقادیر بسیار زیاد در بازار پیدا می‏شود.

تستوسترون انانتات، استروئید آنابولیکی است که در هر مقداری استفاده شود، باز هم فوق‏ العاده عمل می‏کند. این ماده، یک استروئید آنابولیک فوق‏ العاده برای کسانیست که تاکنون از تستوسترون استفاده نکرده‏ا ند. تاثیر این استروئید، هم برای افراد مبتدی و هم برای افراد کهن ه‏کار در وادی استفاده از استروئیدها به یک اندازه خواهد بود. این ماده نیز یک سری عوارض جانبی را به همراه دارد، اما کنترل این عوارض جانبی خیلی راحت است.

ویژگی‏ها و کارکردهای تستوسترون انانتات

تستوسترون اناتتات، یک ترکیب تستوسترونی بر مبنای یک استر مجزای بزرگ است. این ماده، یک هورمون تستوسترون خالص مصنوعی است که دارای یک استر اسید کربوکسیلیکی متصل به انانتات (اسید انانتوئیک) می‏باشد. خود استر در گروه ۱۷-بتا هیدروکسیل به هورمون متصل شده است. با اتصال استر به انانتات، کنترل مدت زمان فعال بودن هورمون‏ها و زمان کلی آزادسازی آنها، میسر می‏شود. هنگام تزریق، تا زمانی که استر شروع به انفصال از هورمون نکند، تستوسترون فعال نمی‏شود. انفصال کلی به صورت یک دفعه‏ای رخ نمی‏دهد، همین باعث می‏شود هورمون فعال به آهستگی و به صورت پیوسته در بدن آزاد شود. هنگام تزریق، بیشترین آزادسازی تستوسترون در ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از تزریق خواهد بود به طوری که نمودار آن به صورت یک قله تیز خواهد بود. از اینجا به بعد هورمون به صورت پیوسته جدا شده و در سراسر بدن پخش می‏شود. چهارچوب زمانی تستوسترون انانتات به گونه‏ایست که این ماده نیمه عمری در حدود ۸ روز دارد و همین خاصیت باعث می‏شود هنگام استفاده از آن در مصارف پزشکی، هر دو هفته یک تزریق کافی باشد. با این وجود، تزریق‏های ۷ تا ۱۰ روز یک بار، کارایی بسیار بیشتری را در حفظ ثبات به اثبات رسانده‏اند.

بیشتر بخوانید  آتروفی یا کوچک شدن بیضه ها TESTICULAR ATROPHY

طریقه مصرف تستوسترون انانتات:

برای درمان کمبود تستوسترون، دوزهای استاندارد تستوسترون انانتات غالبا در محدوده ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‏گرم به ازای هر ۷ تا ۱۰ روز یک بار قرار می‏گیرند. با این وجود برخی پزشکان، دوز کلی را تقسیم کرده و به صورت هر پنج روز یک بار آن را تجویز می‏کنند. برخی پزشکان آمریکایی دوزهای ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‏گرمی به ازای هر ۲ تا ۳ هفته و در برخی موارد هر ۴ هفته یک بار را تجویز می‏کنند؛ البته این طریقه مصرف رواج چندانی ندارد. علت رواج نداشتن این روش، ناکارآمدی بسیار بالای آن است اما در عمل، هنوز هم برخی افراد از آن استفاده می‏کنند. طول دوره کلی درمان کمبود تستوسترون، نامشخص است. بیشتر افرادی که باید به درمان کمبود تستوسترون بپردازند، برای تمام عمر به آن نیاز دارند. ممکن است این موضوع آزاردهنده به نظر برسد، اما یک سوال مهم از خود بپرسید؛ آیا ترجیح می‏دهید از کمبود تستوسترون رنج ببرید یا آن را درمان کنید؟

در دوره‏های ارتقای عملکرد عضلانی، دوزهای رایج تستوسترون انانتات در محدوده ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلی‏گرم در هفته قرار می‏گیرند. هنگامی که استفاده از دیگر استروئیدهای آنابولیک، منجر به عدم تولید تستوسترون طبیعی در بدن می‏شود، می‏توان برای برای برطرف کردن این تاثیر منفی از ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلی‏گرم تستوسترون انانتات در هفته استفاده کرد. مصرف ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلی‏گرم در هفته، یک تاثیر آنابولیک بسیار کارآمد بر روی بدن بیشتر اشخاص می‏گذارد که کنترل آن نیز بسیار ساده خواهد بود. چنین دوزهایی معمولا به دو دوز برابر در هفته تقسیم می‏شوند. دوزها را می‏توان تا سطح بالاتر از ۵۰۰ میلی‏گرم در هفته نیز افزایش داد؛ با این وجود، بیشتر افراد پی می‏برند که محدوده ۵۰۰ میلی‏گرم تمام آن چیزی است که بدنشان نیاز دارد. اگر دوزهای بالاتر مطلوب باشند، بدن بسیاری از افراد می‏تواند ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‏گرم در هفته را تحمل و کنترل کند، اما دوزهایی که به ۱۰۰۰ میلی‏گرم میل می‏کنند ، احتمال بروز عوارض جانبی را تا حد زیادی افزایش می‏دهند. میزان تحمل و کنترل تستوسترون در بدن یک نفر، از شخصی به شخص دیگر متفاوت است. با این وجود، بیشتر افرادی که از دوزهای بالاتر از ۱۰۰۰ میلی‏گرم در هفته استفاده می‏کنند، بخشی از عوارض جانبی را تجربه می‏کنند.

بیشتر بخوانید  مسترون

عوارض جانبی تستوسترون انانتات

استروژنی:

تستوسترون انانتات، یک هورمون استروژنی است، از این حیث که هورمون تستوسترون می‏تواند در نتیجه واکنش با آنزیم آروماتاز، به استروژن تبدیل شود. از آنجایی که هنگام آروماتیزه شدن، سطوح استروژن افزایش پیدا می‏کند، این موضوع می‏تواند منجر به ژنیکوماستی و احتباس آب شود. احتباس آب در صورتی که شدید باشد می‏تواند منجر به فشار خون بالا شود. احتمال اینکه عوارض جانبی تستوسترون انانتات برای بیماران دچار کمبود تستوسترون، مشکل‏آفرین باشند اندک است، اما احتمال آن صفر نیست. این احتمالات با دوزهای فوق‏فیزیولوژیکی افزایش پیدا می‏کنند.

به منظور مبارزه با عوارض جانبی تستوسترون انانتات، غالبا استفاده از یک داروی ضداستروژن توصیه می‏شود. برای این کار، دو انتخاب در دسته‏های ضداستروژنی دارید که عبارتند از: تعدیل‏کننده‏های انتخابی گیرنده استروژن (SERMها) یا بازدارنده‏های آروماتاز (AIها). یک SERM مانند Nolvadex (Tamoxifen Citrate)، به گیرنده‏های استروژن متصل می‏شود و مانع از پیوند هورمون استروژن می‏شود. AIهایی مانند Arimidex (Anastrozole) به صورت مستقیم مانع از پروسه آروماتاز و کاهش سطوح استروژنی سروم بدن می‏شوند.

آندروژنی:

عوارض جانبی آندروژنی تستوسترون انانتات می‏توانند نسبتا شدید باشند، اما تا حد زیادی به مستعد بودن شخص از لحاظ ژنتیکی هم بستگی دارند. عوارض جانبی آندروژنی شامل آکنه، تسریع ریزش مو در افراد مستعد طاسی و افزایش رشد موی زائد بدن می‏باشند.

قلبی عروقی:

استفاده از تستوسترون بیرونی (تستوسترونی که در بدن تولید نمی‏شود) می‏تواند اثر منفی‏ای بر روی کلسترول به ویژه در بازدارندگی یا کاهش کلسترول HDL (کلسترول خوب) داشته باشد. اثبات شده است که دوزهای پایین تستوسترون انانتات، اثر منفی اندکی بر روی کلسترول HDL دارند، اما مشخص شده است هنگامی که با ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی‏گرم AI در هفته همراه می‏شوند، باعث ۲۰ تا ۲۵ درصد کاهش کلسترول HDL می‏شوند. مشخص شده است که دوزهای بالاتر تستوسترون انانتات (۳۰۰ تا ۶۰۰ میلی‏گرم در هفته) بدون AI، کلسترول HDL را در حدود ۱۳ تا ۲۱ درصد کاهش می‏دهند. با افزودن AI، این مقدار به صورت قابل‏ملاحظه‏ای افزایش پیدا می‏کند.

بیشتر بخوانید  آیا تزریق موضعی استروئید ها موثر است؟

تستوسترونی:

استفاده از تستوسترون انانتات، مانع از تولید تستوسترون طبیعی می‏شود. این موضوع برای بیمارانی که کمبود تستوسترون دارند باعث نگرانی نمی‏شود. بدن چنین شخصی در حالت عادی هم به اندازه کافی تستوسترون تولید نمی‏کند. برای ورزشکاران مسابقات پرورش اندام نیز که در دوره هستند، این موضوع جای نگرانی ندارد، زیرا تستوسترون مصنوعی‏ای که استفاده می‏شود، نیازهای بدن را فراهم می‏کند. هنگامی که استفاده از تمامی استروئیدهای آنابولیک به خاتمه می‏رسد، تولید تستوسترون طبیعی مجددا آغاز می‏شود. با این وجود افراد یک شبه به حالت نرمال بر نمی‏گردند، بلکه به زمان نیاز دارد.

سمی بودن برای کبد:

تستوسترون انانتات، برای کبد سمی نیست. این استروئید هیچ فشار یا آسیبی را برای کبد فراهم نمی‏کند.

معرفی اجمالی تستوسترون انانتات:

تستوسترون انانتات یک استروئید بسیار ساده و همچنین یکی از بهترین استروئیدهاییست که تا کنون ساخته شده است. این ماده به شدت قوی است و به گونه‏اییست که بدن اکثر بزرگسالان می‏تواند آن را تحمل کند. به عنوان یک عامل درمانی، استفاده از تستوسترون انانتات می‏تواند به صورت بنیادی زندگی شما را تغییر دهد. هنگام مصرف این ماده، یک مرد میان‏سال ممکن است احساسی همانند بیست‏سالگی خود را داشته باشد. نه تنها اشتیاق او برای زندگی بر می‏گردد، بلکه به صورت کلی هم سالم‏تر خواهد بود. در یک ظرفیت عملکردی، هم می‏توان از تستوسترون انانتات به تنهایی استفاده کرد و هم می‏توان آن را به صورت ترکیب با استروئیدهای دیگر در مصرف کرد. این ماده یک استروئید آنابولیک بنیادی است که می‏تواند به تنهایی باعث ایجاد تغییرات ریشه‏ای در فیزیک بدن شود. رسیدن به یک دگرگونی فیزیکی قابل ملاحظه و واقعی، نیازمند دوزهای فوق‏فیزیولوژیکی است. اما خوشبختانه عوارض جانبی هم در دوزهای مصرفی بسیار بالا خود را نشان می‏دهند. در حالی که این استروئید به شدت موثر و کارآمد است، قیمت آن نیز بسیار مقرون‏به‏صرفه است. این دو موضوع در کنار هم باعث جذابیت بیشتر این ماده شده‏اند. صرف‏نظر از سطح تجربه‏ای که دارید، بعید به نظر می‏رسد که در مصرف تستوسترون انانتات مرتکب اشتباه شوید.

تسوتسترون انانتات

دیدگاه‌ خود را بنویسید