ویژگی‌های ساختاری، نحوه نگهداری و عوارض جانبی سوماتروپین یا هورمون رشد

ویژگی‏های ساختاری:

سوماتروپین یک پروتئین هورمون رشد انسانی است که به وسیله تکنولوژی نوترکیب DNA ساخته شده است. آن دارای ۱۹۱ باقیمانده آمینو اسید و وزن مولکولی ۲۲,۱۲۵ دالتون است. ساختار آن مشابه ساختار هورمون رشد انسانی با منشاء هیپوفیز است.

نگهداری:

آن را منجمد نکنید. برای اطلاعات نگهداری، از دستورالعمل همراه آن پیروی کنید. شیوه نگهداری معمول، دمای یخچال (۲ تا ۸ درجه سانتی‏گراد، ۳۵ تا ۴۶ درجه فارنهایت) میباشد.

عوارض جانبی (عمومی):

رایج‏ترین واکنش‏های منفی به درمان با سوماتروپین عبارتند از: درد مفاصل، سردرد، علائم شبیه به آنفولانزا، ورم محیطی (آب زیرپوستی) و کمردرد. واکنش‏های منفی کمتر شایع‏تر عبارتند از: التهاب غشاهای مخاطی در دماغ (رینیت)، سرگیجه، عفونت تنفسی فوقانی، برونشیت، مورمور شدن یا کرختی روی پوست، کاهش حس لامسه، ورم عمومی، حالت تهوع، استخوان‏درد، سندرم تونل کارپ، درد قفسه سینه، افسردگی، ژنیکوماستی (gynecomastia)، کم‏کاری تیروئید (hypothyroidism) و بی‏خوابی.

سوءاستعمال سوماتروپین ممکن است باعث دیابت، اکرومگالی (ضخیم شدن واضح استخوان‏ها به ویژه پاها، پیشانی، دست‏ها، فک و آرنج‏ها) و بزرگ شدن ارگان‏های داخلی شود. در نتیجه اثرات ارتقاء رشد هورمون رشد انسانی، این دارو نمی‏بایست توسط افرادی با سرطان فعال یا سرطان عودکننده استفاده شود.

عوارض جانبی (اختلال تحمل گلوکز):

سوماتروپین ممکن است حساسیت به انسولین را کاهش دهد و سطوح قند خون را بالا ببرد. این ممکن است در افرادی بدون دیابت‏های از قبل موجود یا اختلال تحمل گلوکز رخ دهد.

اثرات جانبی (محل تزریق):

استعمال زیرپوستی سوماتروپین ممکن است باعث قرمز شدن، خارش یا ورم کردن محل تزریق شود. آن همچنین ممکن است باعث کاهش موضعی بافت چربی شود که این ممکن است به وسیله استعمال مکرر در یک محل تزریق یکسان ایجاد شود.

دیدگاهتان را بنویسید