نحوه عملکرد هورمون رشد یا سوماتروپین در بدن

سوماتروپین برای عضله اسکلتی، آنابولیک است و نشان داده است که هم اندازه و هم تعداد سلول‏ها را افزایش می‏دهد (پروسه‏هایی که به ترتیب هیپرتروفی و هیپرپلازی نامیده می‏شوند). همچنین به نظر می‏رسد که این هورمون دارای اثرات ارتقادهنده رشد بر روی تمامی ارگان‏های (اعضای) بدن به جز چشم‏ها و مغز است. سوماتروپین دارای اثر دیابتوژنیک بر روی متابولیسم کربوهیدرات است؛ و این بدان معناست که باعث افزایش سطوح قند خون (پروسه‏ای که معمولا به دیابت مربوط می‏شود) می‏شود.

استعمال مازاد سوماتروپین در طول زمان ممکن است باعث القای دیابت نوع-۲ (مقاوم در برابر انسولین) شود. همچنین این هورمون از هیدرولیز تری‏گلیسیرید  در بافت چربی پشتیبانی می‏کند و ممکن است ذخایر چربی بدن را کاهش دهد. همزمانی با این، باعث کاهش سطح سدمی کلسترول می‏شود. این دارو همچنین تمایل دارد سطوح پتاسیم، فسفر و سدیم را کاهش دهد و ممکن است باعث کاهش در سطوح هورمون تیروئید یعنی تریدوتیرونین ( ) شود. اثر آخری که ذکر شد باعث برجسته شدن کاهش در متابولیسم تقویت کننده تیروئید می‏شود و می‏تواند در درمان گسترده با سوماتروپین اختلال ایجاد کند.

هورمون رشد هم دارای اثرات مستقیم و هم دارای اثرات غیرمستقیم است.  در تاثیر مستقیم، پروتئین hGH به گیرنده(ریسپتور)ها در ماهیچه، استخوان و بافت‏های چربی متصل می‏شود و پیام‏هایی برای تقویت آنابولیسم و لیپولیز (تجزیه چربی) ارسال می‏کند. هورمون رشد همچنین به صورت مستقیم سنتز گلوکز (گلوکونوژنز) در کبد را افزایش می‏دهد و مقاومت در برابر انسولین را با مسدود کردن فعالیت آن در سلول‏های هدف القاء می‏کند. اثرات غیرمستقیم هورمون رشد تا حد زیادی تحت تاثیر IGF-1 (فاکتور رشد انسولین-مانند) هستند که در کبد و عملا در تمام بافت‏های دیگر و در پاسخ به هورمون رشد تولید می‏شود. IGF-1 همچنین هم برای ماهیچه و هم برای استخوان، آنابولیک است و باعث تقویت فعالیت هورمون رشد می‏شود. هرچند که IGF-1 اثرات دیگری نیز دارد که به شدت ضد هورمون رشد هستند که شامل افزایش لیپوژنز (حفظ چربی)، افزایش مصرف گلوکز و کاهش گلوکونوژنز می‏باشد. اثرات هم‏افزا (مثبت) این دو هورمون با هم ترکیب می‏شوند تا کاراکتر hGH را تشکیل دهند. به همین صورت، آنها همچنین اثرات استعمال سوماتروپین را دیکته می‏کنند که شامل تقویت لیپولیز (تجزیه چربی)، افزایش سطوح گلوکز سروم و کاهش حساسیت انسولین می‏باشند.

سوماتروپین یک داروی بحث‏برانگیز آنابولیک و ارتقاء دهنده عملکرد در حوزه بدن‏سازی و ورزش‏های قهرمانی در نظر گرفته می‏شود. موضوع اصلی مورد بحث، سطح دقیق مزایای بالقوه‏ای است که این ماده دارا می‏باشد. در حالی که مطالعات بر روی بیماران HIV مثبت در حالت لاغری شدید از ویژگی‏های بالقوه قوی آنابولیک و آنتی‏کاتابولیک حمایت می‏کنند، مطالعاتی که همین اثرات را در ورزشکاران و بزرگسالان سالم نشان دهند کم هستند. در طول دهه ۱۹۸۰، داستان‏های افسانه‏مانند زیادی حول مباحث hGH در حلقه ‏های بدن‏سازی ایجاد شد که تحت تاثیر قیمت بسیار بالای دارو و اسم اولیه آن (هورمون رشد) تقویت می‏شدند.  زمانی اینگونه تصور می‏شد که این دارو قوی‏ترین ماده آنابولیکی است که شما می‏توانید بخرید. امروز، هورمون رشد انسانی نوترکیب بسیار مقرون‏ به‏ صرفه‏تر است و به راحتی می‏توان آن را تهیه کرد. اکنون بیشتر افراد باتجربه تقریبا اتفاق‏نظر دارند که اثرات چربی‏سوزی سوماتروپین از سایر اثرات آن بیشتر به چشم می‏آیند. این دارو می‏تواند رشد عضله، افزایش قدرت و افزایش عملکرد ورزشی را تقویت کند، اما اثرات آن عموما از اثرات استروئیدهای آنابولیک/آندروژنیک خفیف‏تر هستند. برای یک ورزشکار یا بدنساز بسیار پیشرفته، سوماتروپین می‏تواند کمک کند بدن و عملکرد آن بیشتر از زمانی تقویت شود که تنها از استروئیدها استفاده شود.

دیدگاهتان را بنویسید